InjeVeerkracht

Help, ik ben mezelf kwijt in mijn relatie!

Print
LinkedIn
WhatsApp
Email
Facebook

Het dansende paar

Laatst keek ik tijdens de Olympische Spelen naar het kunstrijden. Ik zag een danspaar schaatsen. Ze dansten in perfecte harmonie over het ijs en waren volledig in de flow en op elkaar afgestemd. Totdat hij haar in de lucht gooide en het opvangen net niet helemaal goed ging. Met als gevolg: ze lagen beiden, voor heel even. Het ging snel door in hetzelfde ritme nadat ze waren opgekrabbeld. Ik zag maar één verschil: op hun gezichten zag ik teleurstelling terug.

Plots kwam de vraag bij me op: waar begint het samen en waar houdt het zelf op? Ik realiseerde me dat hun dans een perfecte balans nodig heeft: enerzijds moet je helemaal op elkaar afgestemd zijn, maar tegelijk moet je je eigen ruimte nemen en kennen in dit samenspel. Ik realiseerde me dat deze balans ook precies zo geldt voor liefdesrelaties. Jezelf verliezen in deze dans, hoe voorkom je dat?

Verloren danspasjes

 Mijn gedachten voerden me terug naar mijn op de klippen gelopen huwelijk van twaalf jaar. Op de vooravond van mijn relatiecrisis hoor ik mezelf nog zeggen. ‘Ik geloof dat ik mezelf kwijt ben’. Ik vond het zo gek te bedenken dat ik in de dans van mijn huwelijk niet meer mijn eigen danspasjes kende, niet meer wist wie ik zelf was. Hoe was ik zo verstrikt geraakt, waar was ik gestopt met reflecteren op wat ík nodig had, wat mij energie gaf?

Later leerde ik dat het in relaties essentieel is om zowel voor het ‘zelf’ als het ‘samen’ in je relatie te zorgen. In mijn geval: het samen, daar hadden we goed voor gezorgd. We waardeerden elkaar, we gaven elkaar veel, we beslisten alles samen, samen was het centrale uitgangspunt voor vakanties, vrije tijd en ontmoetingen met familie en vrienden.

Maar zorgen voor het zelf en jezelf niet verliezen. Daar had ik in ieder geval flinke steken in laten vallen. Ik besefte me dat het niet goed oefenen van mijn eigen danspassen in het leven, veel invloed heeft op de kwaliteit van de dans die je samen in een relatie maakt. Sommige mensen hebben van nature een sterk innerlijk kompas in wat zij zelf nodig hebben. Maar ik leerde dat mijn innerlijk kompas het niet goed deed. En hoe meer ik echt reflecteerde, hoe meer ik besefte dat dit haperende kompas niet alleen in mijn liefdesrelatie ontbrak, maar ook in mijn andere relaties. Om allerlei redenen had de strategie ‘people pleasing’ en ‘andere mensen niet tot last willen zijn’ mij in mijn leven veel gebracht. Maar deze strategie tastte ook mijn innerlijke kompas aan waardoor ‘jezelf verliezen’ makkelijk werd.

Balans tussen ‘zelf’ en ‘samen’

De balans tussen ‘zelf’ en ‘samen’ ook wel door Esther Perel, de balans tussen ‘autonomie’ en ‘verbinding’ genoemd kun je zien als een actief en continu proces van wie ben jij bent in de context van je relatie. Het is het steeds weer stilstaan bij wat je voelt, wat je verlangt/wilt en dat actief kunnen uiten binnen de context van de relatie. Dit vraagt van je dat jij voelt waar jouw grenzen liggen en deze aan te geven. Dit vraagt ook bewustzijn van wanneer je claims op elkaars ruimte doet die het ‘vrij zijn’ van de ander belemmeren om allerlei redenen, op allerlei manieren. Bijvoorbeeld het stoppen met een teamsport omdat je partner vindt dat de wedstrijden in de weekenden teveel tijd opslokken.

Elkaar vrij laten, terwijl je vanuit ieders eigen intentie ‘samen’ wilt ervaren: dat is steeds weer de dans. Ik geef enkele voorbeelden die over deze dans gaan wanneer je elkaar minder vrij laat en op den duur jezelf kunt verliezen:

  • Samen naar een feestje gaan, en verwachten dat je ook samen weer moet vertrekken.
  • Steeds gezamenlijk met elkaars vrienden afspreken.
  • Geen weekenden of vakanties alleen of met vrienden ‘mogen’ doorbrengen.
  • Altijd tegelijk naar bed moeten gaan.
  • Samen TV kijken terwijl jij liever een boek zou lezen
  • Weinig eigen hobby’s hebben
  • Je doelen en ambities na streven terwijl de ander voelt dat hij/zij zich daarvoor enorm opoffert.

Ik merkte dat er in mijn relatie veel van dit soort kleine dingen waren die ongemerkt ontstonden. Tegelijk leerde ik dat ik het contact met mijn ‘vrij zijn’ was verloren. Ik leerde ook wat mij hielp om daar weer mee in contact te komen: mezelf blijven uitdagen, avonturen opzoeken, nieuwe dingen leren en ontdekken, persoonlijke verdieping, verdiepende gesprekken over het leven, de liefde en nog zoveel meer. Voor iedereen verschillen deze strategieën. De kunst is om dit steeds te ontdekken en zo jouw innerlijke kompas optimaal te laten werken en zo te kiezen vanuit je hart. Vragen die daarbij helpen zijn bijvoorbeeld:

  • Hoe vrij voel jij je in je relatie?
  • Waar krijg jij echt energie van? Wat kost energie
  • Hoeveel ruimte voel je voor jezelf?
  • Welke verwachtingen heb jij van de ander?

Daarnaast zijn er ook vragen te bedenken om feeling te krijgen met de balans tussen ‘zelf’ en ‘samen’ in je relatie:

  • Wie zijn ‘wij’ als stel in onze relatie?
  • In welke mate ondersteun je elkaar om te groeien in je eigen pad?
  • In welke mate groei je ook samen in je relatie
  • Wanneer voelen dingen meer als aanpassen in je relatie en wanneer voelen dingen meer als afstemmen?

Ontwikkeling van relaties

Relaties kennen vaak verschillende fases. Iedere fases gaat het over de ontwikkeling van ‘zelf en ‘samen’ in relaties en het risico van jezelf kwijt raken in je relatie. Over het algemeen onderscheid je de volgende fases: (bron: Ellyn Bader)

Fase 1: Elkaar ontdekken
Verliefd zijn en je best doen voor elkaar om een sterke band te creëren samen. Nadruk ligt op de dingen die matchen en niet op waarin je van elkaar verschilt.

Fase 2: Differentiatie
Ieders eigenheid komt steeds meer naar boven. Wat kan leiden tot wrijving in de relatie. je kunt de wrijving aangaan of vermijden. Nadruk ligt op het vinden van de balans tussen het ‘zelf’ en het ‘samen’.

Fase 3: Exploratie
Het bouwen aan de eigenwaarde en zelfvertrouwen die niet afhankelijk is van de kwaliteit van de relatie staat centraal. Partners komen tegelijk of op verschillende momenten in deze fase terecht. Een echte crisis kan ontstaat wanneer het ‘samen’ dominantie verliest.

Fase 4: Reconnectie
Vanuit de sterker geworden ‘eigen identiteit’ worden conflicten overbrugd zonder dat partners dit voelen als een persoonlijke aanval. De kwaliteit van het ‘samen’ krijgt een nieuwe impuls.

Fase 5: Synergie
Toename van intimiteit door een betere management van emotionele reacties door onderlinge conflicten. Partners maken connectie met elkaar door trouw te blijven aan hun eigen waarden en overtuigingen. Zij respecteren en stimuleren dit onderling bij elkaar.

Relaties blijven soms hangen in de eerste en tweede fase, en komen niet verder tot een gezonde balans tussen ‘zelf’ en ‘samen’ om zo verder te groeien. Dit gebeurt onder andere door jezelf kwijt te raken omdat je bijvoorbeeld conflicten met de ander wilt vermijden of het contact door andere omstandigheden met je innerlijke kompas bent kwijt geraakt.

Ik heb ‘the hard way’ geleerd om mijn eigen danspasjes te blijven oefenen door goed te voelen wat ik nodig heb en dat te zeggen. Door óók tijd alleen door te brengen. Door te doen waar ik echt energie van krijg. En dat alles in afstemming met de ander, maar niet vanuit aanpassing aan elkaar. 

Zo verlies je jezelf niet in je relatie en dans je samen nog beter. 

Lees meer

HELP, IK BEN EEN SLECHTE MOEDER!

Hoe je innerlijke criticus soms het hoogste woord heeft zonder dat je het merkt… Totaal ongelukkig plofte ik ’s avonds op de

small_c_popup.png

Contactformulier

Stuur hier je bericht